เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
คืนของของข้ามา
จี้หมิงยวนมองนางด้วยสายตาใสกระจ่างและอ่อนโยน ไม่มีท่าทีระแวงแม้แต่น้อย ยากจะเชื่อว่านี่คือสายตาของขุนนางผู้กุมอำนาจที่พลิกสถานการณ์ทุกอย่างได้ตามใจ
กู้เจาฮวาชะงักไปครู่หนึ่ง “เจ้า... อ่านข้อความบนนั้นชัดเจนแล้วหรือ?”
จี้หมิงยวนพยักหน้าพร้อมยิ้ม รอยยิ้มของเขาอบอุ่นและนุ่มนวลราวกับแสงจันทร์ “แน่นอน”
กู้เจาฮวาเม้มริมฝีปากบาง นึกไม่ออกอยู่ครู่หนึ่งว่าควรพูดอะไร
'คนที่จะกลายเป็นขุนนางผู้ใหญ่ในราชสำนักผู้นี้ เข้ากับคนง่ายถึงเพียงนี้เลยหรือ?'
“อาหมาน เอาพู่กันกับหมึกจีนมา!” กู้เจาฮวาไม่เกรงใจเขาอีก นางเคาะนิ้วเรียวยาวขาวนุ่มลงบนโต๊ะเบา ๆ “ถ้าอย่างนั้นเจ้าก็เขียนเถอะ”
จี้หมิงยวนยิ้มบาง ๆ แววตานุ่มนวลราวกับแสงจันทร์ที่แผ่กระจาย
เขายกมือขึ้นจับพู่กัน นิ้วมือขาวเรียวยาวเห็นข้อนิ้วชัด แต่ยังดูแข็งแรง ท่าทางตอนจรดพู่กันสง่างามและดูสูงศักดิ์ ราวกับเซียนผู้สงบที่ลงมาจากสวรรค์