เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เปลี่ยนไปเล่นกับชายอื่น
ฝ่ามือหนึ่งตบฉาดลงบนหน้าของพ่านเอ๋อร์
ใบหน้าของพ่านเอ๋อร์หันไปตามแรงตบ บนแก้มปรากฏรอยแดงจากปลอกเล็บยาวเรียวของกู้เจาฮวา
กู้เนี่ยนซีตกตะลึงจนทำอะไรไม่ถูก
กู้เจาฮวามักจะเย็นชาและเมินเฉยต่อผู้คนเสมอ คนที่นางไม่ถูกชะตานางแทบไม่อยากจะเอ่ยปากพูดด้วยสักคำ แล้วนางจะไปลงมือตบใครต่อหน้าธารกำนัลได้อย่างไร
พ่านเอ๋อร์เองก็งงงันจนมึนไปหมด นางกุมหน้าพลางมองกู้เจาฮวาด้วยความไม่อยากจะเชื่อ “คุณหนูรองตบข้าด้วยเหตุใดเจ้าคะ?”
คุณหนูใหญ่เป็นคนจิตใจอ่อนโยน อย่าว่าแต่ตบตีเลย แม้แต่คำพูดหนักหูก็ไม่เคยเอ่ยสักครั้ง
ทว่าคุณหนูรองกลับลงมือตบหน้านางโดยไม่ฟังเหตุผลแม้แต่น้อย
กู้เจาฮวานำผ้าเช็ดหน้าออกมาเช็ดมือ แล้วโยนมันทิ้งให้แก่อาหมานอย่างไม่ใส่ใจ สีหน้าของนางดูเย่อหยิ่งและเย็นชา “ตบคนยังต้องใช้เหตุผลด้วยหรือ?”
ความเย่อหยิ่งและความเย็นชาสมกับเป็นนางร้ายไม่มีผิดเพี้ยน