กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 167 ทัดเทียมกัน
ค่ำวันรุ่งขึ้น ณ สโมสรส่วนตัวแห่งหนึ่งที่เดอะบันด์
ภายในห้องส่วนตัว
หลินเป่ยกับพวกจ้าวเซี่ยงหมิงกำลังคุยกันถึงเรื่องไปตีกอล์ฟเมื่อตอนกลางวัน
“คุณชายหลิน นายนี่มันตัวประหลาดชัด ๆ กอล์ฟยังตีเก่งขนาดนั้นได้ยังไงกันวะ” จ้าวเซี่ยงหมิงพูดอย่างเคือง ๆ
“ช่วยไม่ได้นี่นา ใครใช้ให้ฉันมีพรสวรรค์ล้ำเลิศเล่า” หลินเป่ยยิ้มอย่างภาคภูมิใจ
“ถ้าดูจากคะแนนของคุณชายหลิน ต่อให้ไปลงแข่งระดับมืออาชีพก็ยังติดอันดับได้เลย” โจวเหวินพูดอย่างจริงจัง
จังหวะนั้นเองซุนฮ่าวก็ผลักประตูเข้ามา กำลังคุยโทรศัพท์อยู่พอดี
“พอแล้ว ๆ รู้แล้วน่า เอาไว้แค่นี้ก่อน วางละ”
ซุนฮ่าววางสายแล้วทิ้งตัวลงนั่งข้างเฉียนตัว เทเหล้าให้ตัวเองแก้วหนึ่งก่อนจะยกกระดกอึก ๆ ไปอึกใหญ่