กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 162 เธอคือแม่ของลูก
กู้ชิงเสวี่ยไม่ได้กลับบ้าน
หลังจากออกมาจากโรงงานร้าง เธอไม่ได้ให้คนของหลินเป่ยไปส่งเธอที่เรือนเก่าตระกูลกู้ แต่ให้พวกเขาพาเธอไปส่งที่โรงแรมแห่งหนึ่งใกล้กับเครือกู้
“คุณกู้ครับ คุณชายหลินสั่งไว้ว่าให้พวกเราคอยติดตามคุณ” หัวหน้ากลุ่มกล่าว
กู้ชิงเสวี่ยส่ายหน้า “ฉันอยากอยู่เงียบ ๆ คนเดียวสักพัก”
“งั้นพวกเรารอคุณอยู่ชั้นล่างนะครับ มีเรื่องอะไรโทรหาได้ตลอดเวลาเลยครับ”
กู้ชิงเสวี่ยพยักหน้า เดินเข้าไปในล็อบบี้โรงแรมแล้วเปิดห้องหนึ่งห้อง
ห้องไม่ใหญ่นัก แต่สะอาดสะอ้านเป็นระเบียบเรียบร้อย
เธอปิดประตู พิงบานประตูไว้ แล้วค่อย ๆ ทรุดตัวลงนั่งกับพื้น
ในหัวยุ่งเหยิงสับสนไปหมด