ตอนที่ 161 พวกเราคือคนของคุณชายหลิน

ตอนที่ 161 พวกเราคือคนของคุณชายหลิน

หลังจากวางสาย ภายในโรงงานร้างก็ตกอยู่ในความเงียบงันทำให้อึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก

หลี่เต๋อโฮ่วกำโทรศัพท์มือถือไว้แน่น สายตาจับจ้องหน้าจอเขม็ง รอคอยเสียงแจ้งเตือนข้อความเงินเข้าบัญชีจากธนาคาร

เจ้าอ้วนหวังยืนอยู่ข้าง ๆ มือบีบมีดสั้นไว้แน่น เส้นเลือดบนหน้าผากปูดโปน ลมหายใจยิ่งทียิ่งหนักหน่วง

หนึ่งนาที

ห้านาที

ผ่านไป 20 นาทีแล้ว

หน้าจอโทรศัพท์มือถือไม่เคยสว่างขึ้นมาเลย

สีหน้าของหลี่เต๋อโฮ่วเปลี่ยนจากคาดหวังเป็นกระวนกระวาย จากกระวนกระวายเป็นหงุดหงิด จากหงุดหงิดกลายเป็นเกรี้ยวกราด

“ทำไมเงินยังไม่เข้าอีก พ่อของเธอเล่นตุกติกกับพวกเราใช่ไหม”