กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 37 ไม่โพสต์โมเมนต์
วันแรกของการฝึกทหาร ณ สนามกีฬา มหาวิทยาลัยหมอตู
หมอตูในเดือนกันยายนยังคงร้อนอบอ้าว ดวงอาทิตย์ลอยเด่นเจิดจ้าอยู่เหนือศีรษะ กลางสนามเต็มไปด้วยนักศึกษาใหม่ปีหนึ่งในชุดลายพราง
เสียงนกหวีดของครูฝึกดังระงมขึ้นสลับกันไปมา เสียงคำสั่ง “ตรง” “พัก” ดังสะท้อนก้องท่ามกลางคลื่นความร้อน
ซูหรานยืนอยู่ใต้เต็นท์บังแดดริมสนาม ในมือถือใบเช็กอินการฝึกทหาร คิ้วของเธอเริ่มขมวดแน่นขึ้นเรื่อย ๆ
เธอกวาดสายตาดูตั้งแต่ต้นจนจบถึงสามรอบ
ไม่มีชื่อของหลินเป่ย
เธอมองดูอีกรอบ
ก็ยังคงไม่มี
“เจ้าหลินเป่ยคนนี้…”