กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Futian
ตอนที่ 6 พี่เจี๋ย เจ้าวัวตัวนั้นเหมือนกำลังจ้องพี่อยู่นะ!
“พวกมึงตั้งสติกันหน่อยสิวะ!”
เสียงของจ้าวเจี๋ยดังก้องไปทั่วป่าทึบ แฝงไปด้วยอารมณ์ฉุนเฉียวที่สะกดไม่อยู่
‘ดาบเปลวเพลิงชาด’ ในมือเขาส่องแสงสีแดงวาบ ช่วยส่องใบหน้าที่บิดเบี้ยวเล็กน้อยของเขาให้เห็นชัดขึ้น
พวกเขาเข้ามาในเขตอันตรายระดับ E ได้สิบนาทีแล้ว
ต้นไม้แถวนี้ทั้งสูงใหญ่และหนาทึบกว่าเดิม มีเถาวัลย์พันเกี่ยวลำต้นไว้แน่นหนา บนพื้นเต็มไปด้วยเศษใบไม้เน่าเปื่อยทับถมจนหนาเตอะ ก้าวลงไปทีแทบจมมิดข้อเท้า
ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งปนกลิ่นสาบของสัตว์ป่าบางชนิด เหม็นจนชวนพะอืดพะอม
“พี่เจี๋ย ผม...ผมกลัวนิดหน่อยว่ะพี่”
มือของลูกทีมคนหนึ่งที่กำหอกยาวเริ่มสั่น ฟันกระทบกันกึกๆ
บรรยากาศแถวนี้มันกดดันเกินไป เงียบจนน่าขนลุก รู้สึกเหมือนมีอันตรายซุ่มอยู่หลังต้นไม้ตลอดเวลา