กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ชาเขียวร้อนนน
ตอนที่ 478 การเปลี่ยนแปลงของกวนอวี่อิ๋ง
จะบอกว่าฉันโตที่เมืองหลวงแล้วยังไงล่ะ
ดูเผิน ๆ ก็เจริญ แต่จริง ๆ แล้วตัวเองแทบไม่เคยออกไปไหนเลย ตั้งแต่เล็กจนโต รอบตัวมีแต่เรือนสี่ด้านกับตรอกต่าง ๆ ท้องฟ้าที่เห็นทุกวันก็เป็นสี่เหลี่ยมจัตุรัส สีท้องฟ้าก็มักเป็นสีเทาหม่น
ไม่เหมือนปินเฉิง ที่นี่กว้างใหญ่จริง ๆ
ท้องฟ้าแจ่มใสไร้เมฆ สีฟ้าเหมือนทะเล มองเห็นเส้นขอบฟ้าได้ตรง ๆ
ลมที่นี่ก็มีกลิ่นต่างออกไป มีกลิ่นเค็ม ๆ ของทะเล ชื้นมาก
กวนอวี่อิ๋งถอนหายใจชมอยู่หน่อย ๆ ก็ถูกฉินเมิ่งยิ้มสวนกลับ “นี่มันจิตใจแบบมาเที่ยวจริง ๆ ถ้าอยู่ที่นี่จริง ๆ เธอจะไม่คิดว่าดีขนาดนี้หรอก”
“หมู่บ้านชาวประมงเล็ก ๆ ของเราอยู่ใกล้ทะเลมาก มีพายุไต้ฝุ่นบ่อย ฝนตกหนัก บางครั้งน้ำขึ้นแรงมาก บางพื้นที่ก็ถูกน้ำท่วมไปเลย”
“แล้วเพราะชื้นเกินไป พอถึงฤดูฝนชื้น เสื้อผ้าก็ตากไม่แห้ง ขึ้นราไปตลอด”