กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ชาเขียวร้อนนน
ตอนที่ 477 ครอบครัวฉิน
ชายวัยกลางคนสวมหมวกฟางขับรถแทรกเตอร์เข้ามา จอดห่างจากฉินเมิ่งกับกวนอวี่อิ๋งสองสามก้าว
หนุ่มน้อยท้ายกระบะยังไม่ทันรอให้รถแทรกเตอร์จอดสนิท ก็ใช้มือยันตัวกระโดดลงมาจากด้านข้าง ผอมดำแต่แข็งแรงราวกับลิงแขนขายาว
“พี่สาว!” เขายิ้มจนเห็นฟันขาวเรียงเป็นแถว ก้าวเข้ามาสองสามก้าว รับสัมภาระในมือฉินเมิ่งไปอย่างคล่องแคล่ว
“ไม่ต้อง ฉันถือเองได้ นายช่วยถือกระเป๋าให้พี่คนนี้เถอะ”
ฉินเมิ่งหลบมือเขา แล้วแนะนำให้รู้จัก “นี่คือรูมเมตของฉันตอนอยู่มหาวิทยาลัย บ้านอยู่เมืองหลวง ชื่อกวนอวี่อิ๋ง มาบ้านเราเล่นช่วงปิดเทอมฤดูร้อนสองสามวัน”
พูดจบ เธอก็หันไปบอกกวนอวี่อิ๋ง “นี่น้องชายฉัน ฉินหัง”
ฉินหังสายตาดีมาก ตอนอยู่ในรถเมื่อครู่เห็นแต่ไกลว่ามีสาวสวยอยู่ข้างพี่สาว แต่ไม่กล้าถาม พอฉินเมิ่งแนะนำแล้ว เขาจึงเกาหัว “สวัสดีครับพี่กวน!”
“ผมถือกระเป๋าเองนะครับ!”
ใบหน้าดำคล้ำมีสีแดงเรื่อ เขายื่นมือไปยกสัมภาระขึ้นอย่างง่ายดายแล้ววางบนรถแทรกเตอร์