กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 143 ถ้าเจ้าหลอมโอสถขั้นมรรคาได้ ให้ข้าเรียกเจ้าว่าพ่อยังได้เลย
“แดนศักดิ์สิทธิ์ของเราปลูกดอกไม้วิญญาณหญ้าวิญญาณไว้ในเขตตะวันออกและตะวันตกมากถึงพันต้น หากเด็ดไปแค่ต้นสองต้นก็ช่างเถอะ ถือว่าทำไปโดยไม่รู้ หรืออาจจะพอผ่อนผันให้ได้”
“แต่นี่รวมกันตั้งพันต้น มีค่าถึงร้อยล้านหินวิญญาณเชียวนะ ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นทรัพย์สินของแดนศักดิ์สิทธิ์”
“หรือจะบอกว่าเพราะไม่มีกฎระเบียบเขียนไว้ชัดเจน ก็ปล่อยให้เรื่องมันแล้วกันไปอย่างนั้นหรือ”
“หากปล่อยให้เกิดเรื่องแบบนี้เรื่อยไป ทรัพย์สินของแดนศักดิ์สิทธิ์มิต้องถูกขนไปจนหมดเกลี้ยงหรืออย่างไร”
ทูตหมิงหานตั้งใจจะหาเรื่องนี้มาเล่นงานต่อ ขยายเรื่องให้เป็นเรื่องใหญ่ เพื่อลงทัณฑ์ลู่เสี่ยวชวนให้หนัก