กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 177 นายไตพร่องแล้ว อย่าปฏิเสธเลย ฉันรักษาได้!
เจียงหนานลุกขึ้นจากที่นั่ง เดินออกจากห้องอาหารมาหยุดยืนอยู่หน้าหน้าต่างกระจกบานใหญ่จรดพื้นในห้องนั่งเล่น
เขาไม่ได้จุดบุหรี่สูบ แต่กลับมองออกไปยังลานหน้าบ้านผ่านกระจกบานใหญ่ พลางผุดรอยยิ้มบางๆ บนใบหน้า
ชีวิตประจำวันที่เรียบง่ายและอบอุ่นเช่นนี้ เป็นสิ่งที่ในอดีตเขาไม่เคยได้สัมผัสมาก่อน เขาไม่รู้สึกเบื่อหน่ายเลยแม้แต่น้อย ในทางกลับกัน มันกลับยิ่งทำให้เขารู้สึกผ่อนคลายและสบายใจอย่างบอกไม่ถูก!
“หืม?”
ทันใดนั้นเอง
เขาเห็นประตูรั้วหน้าบ้านเปิดออก จากนั้นเมิ่งจิ่งหมิงก็เดินพลางตบหัวตัวเองเบาๆ ก้าวเข้ามาในสายตาของเจียงหนาน
เมื่อเห็นเช่นนั้น เจียงหนานก็อดส่ายหัวยิ้มๆ ไม่ได้