กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 176 ชีวิตที่สงบสุขและอบอุ่น มันช่างยอดเยี่ยมจริงๆ
ในเวลานี้เยวี่ยเหยาถูกเขาพิชิตไปทั้งร่างกายและจิตใจแล้ว การชักเท้าหลบนี้ก็แค่เพราะยังไม่ชินจึงเขินอายจนหดเท้ากลับไปเท่านั้น ไม่ได้มีความหมายอื่นใดเลย
“พวกเธอกินมื้อเช้ากันหรือยัง”
เจียงหนานเอ่ยถาม
“สั่งเดลิเวอรีแล้วค่ะ~”
เมิ่งชิงชิวยิ้มแป้นพลางเอ่ยขึ้น “ฉันกับเหยาเหยาทำอาหารไม่เป็นนี่นา ก็เลยต้องให้ดาร์ลิงทนกินอาหารเดลิเวอรีไปก่อนนะคะ”
“ไม่มีปัญหา เดี๋ยวฉันสั่งอะไรกินสักหน่อย แล้วรอดูว่าเที่ยงนี้จะเข้าครัวทำให้พวกเธอได้ชิมฝีมือฉัน”
เจียงหนานทิ้งตัวลงนั่งตรงกลางระหว่างสองสาว เมิ่งชิงชิวก็รีบขยับเข้ามาอย่างว่าง่ายแล้วช่วยบีบนวดไหล่ซ้ายให้เขา