เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 220: ดังนั้นฉันจึงอยากแต่งงานเร็ว ๆ
เมื่อครูเห็นหยางหยุนจิ่งอีกครั้ง ในใจก็ไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรดี ทั้งหมดล้วนเป็นความผิดของเด็กไม่กี่คนในห้องของพวกเขา
ที่ซุกซนไม่เข้าเรื่อง ตอนนี้ทำได้เพียงแค่กล่าวขอโทษหยางหยุนจิ่งเท่านั้น
“คุณผู้ปกครองคะ พวกเราต้องขอโทษจริง ๆ ค่ะ มีนักเรียนในห้องหลายคนซุกซน พอเห็นนักเรียนสวีโม่หยางใสรองเท้าแตะคู่ใหม่มาในวันนี้ ก็เลยหยิบรองเท้าแตะของนักเรียนสวีโม่หยางไปค่ะ”
“ตอนแรกก็แค่กะจะล้อเล่นกันเฉย ๆ ค่ะ คุณก็รู้ว่าเด็กผู้ชายพวกนี้ซุกซนกันทุกคน เดี๋ยวฉันจะให้เด็กพวกนั้นมาขอโทษสวีโม่หยาง คุณคิดเห็นอย่างไรคะ?”
หยางหยุนจิ่งจะไม่ตัดสินใจแทนสวีโม่หยาง เรื่องนี้เธอต้องการฟังความคิดเห็นของสวีโม่หยาง จึงก้มหน้าลงไปถามเด็กหญิง
“โม่หยาง ลูกคิดว่าเรื่องนี้ควรจะจัดการอย่างไรดีจ๊ะ?”
สวีโม่หยางก็ไม่ได้ต้องการอะไรมากไปกว่านี้ แค่อยากให้ครูเชื่อเธอว่าพวกเขาเป็นคนหยิบรองเท้าแตะไปจริงๆ ไม่ใช่เธอที่ยกให้พวกเขา
ตอนนี้ในเมื่อครูเชื่อเธอแล้ว เธอก็ไม่จำเป็นต้องโกรธเพื่อนร่วมชั้นอีก