เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 219: จะเป็นไปได้ไหมที่จะบอกอาจารย์
ในสายตาของหยางหยุนจิ่งนั้น ถือว่าสวีซานหมิงไม่ได้มีความใกล้ชิดอะไรกับฟางชุ่ยหยุนเลย ต่อให้ฟางชุ่ยหยุนจะพูดมากแค่ไหนก็เปล่าประโยชน์
หยางหยุนจิ่งไม่ได้คิดจะพูดคุยกับนางมากนัก จึงหันหลังเดินจากไปส่งพรมให้คนอื่น ฟางชุ่ยหยุนเห็นหยางหยุนจิ่งไม่สนใจตนก็ยิ่งรู้สึกอึดอัดใจ
ในขณะเดียวกันนางก็ล้มเลิกความคิดที่จะไปหาสวีซานหมิง เมื่อเห็นท่าทีของหยางหยุนจิ่งตอนนี้ ต่อให้นางไปหาสวีซานหมิงก็คงไม่มีประโยชน์อยู่ดี จึงทำได้เพียงหันหลังกลับไป
หยางหยุนจิ่งส่งพรมเสร็จก็รู้สึกเหนื่อยเล็กน้อยจึงกลับบ้าน ตอนนี้อากาศเริ่มร้อนขึ้นเรื่อยๆ ท่ามกลางแดดร้อนจัดเช่นนี้ การที่หญิงตั้งครรภ์อย่างนางต้องมายืนอยู่กลางถนนนั้นกล่าวได้ว่าร้อนจนแทบทนไม่ไหว
เมื่อถึงบ้าน หยางหยุนจิ่งเปลี่ยนเสื้อผ้าและล้างหน้าล้างตาอย่างง่ายๆ จากนั้นมองไปที่ตู้เย็นในบ้านพลางนึกอยากจะทำไอศกรีมกิน
หยางหยุนจิ่งหาโยเกิร์ตมาก่อน แล้วหั่นผลไม้ใส่ลงไปเล็กน้อย เนื่องจากตอนนั้นไม่มีแม่พิมพ์ นางจึงต้องใช้ชามทำแทน
เพิ่งจะเอาไอศกรีมแช่ตู้เย็นไปได้ครู่เดียว ก็ได้ยินเสียงเคาะประตูดังมาจากด้านนอก หยางหยุนจิ่งจึงจำต้องไปเปิดประตู
เมื่อเปิดประตูออกไปก็เห็นว่าเป็นพี่เจวียนฮวาที่ถือลังส้มผ่านมาด้วย เมื่อเห็นนางถือส้มมา หยางหยุนจิ่งจึงบอกกับนางว่า