กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 116 สู้โกนหัวให้โล่งไปเลยดีกว่า
เห็นเธอร้องไห้ ย่าก็อดใจอ่อนไม่ได้ ถึงอย่างไรก็เป็นคนในครอบครัวเดียวกัน จึงเอ่ยปลอบเธอ
“เอาล่ะ ลิ่วฮวา เธออย่าร้องไห้แล้ว คืนนี้กลับมา ฉันจะไปพูดกับหยางหยุนจิ่งอีกที”
“อือ ๆ แม่ แม่จำไว้นะ หนูไปก่อน”
“เอ๊ะ เธอกับเจียเหมยจะอยู่บ้านพ่อแม่เธอไปอีกนานแค่ไหนกัน? พวกเธอก็ไม่ได้ไม่มีบ้านเสียหน่อย เอาแต่ไปอยู่ทางนั้น คนอื่นเขาจะนินทาเอาได้”
“แม่ พอแม่จัดการเรื่องของเจียเหมยเสร็จ พวกเราจะกลับมา”
หลิวลิ่วฮวาไม่มีทางกลับมาหรอก ในบ้านนี้ไม่มีใครที่เธอชอบเลยสักคน ไม่มีเรื่องอะไรที่ถูกใจสักอย่าง