กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 175 สถานศึกษา (1)
เรื่องของการไปโรงเรียน สถานศึกษาแจ้งข่าว ผู้ปกครองตัดสินใจ ส่วนนักเรียนมักจะเป็นคนสุดท้ายที่รู้เรื่อง เหมยสืออีเหนียงก็เป็นเช่นนี้ ตอนที่นางถูกอนุเก้า หรือก็คือมารดาผู้ให้กำเนิดกอดร้องไห้อยู่นั้น นางก็ยังคงไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น "ลูกที่น่าสงสารของข้า ทำไมเจ้าถึงได้อาภัพแบบนี้..." อนุเก้ามาจากคณะงิ้ว เสียงร้องไห้ของนางมักจะติดสำเนียงงิ้วด้วยความเคยชิน ดูราวกับเป็นการแสดงที่ใช้เผชิญหน้ากับผู้อื่นและหลอกลวงตัวเอง "ตั้งแต่เล็กก็ไม่มีใครรัก อุตส่าห์เลือกครอบครัวที่ดีให้ได้แล้วแท้ๆ ยังไม่ทันได้มีชีวิตที่ดีเลยสักวัน ก็ต้องถูกส่งไปเป็นเครื่องสังเวยเสียแล้ว..."