บทที่ 125 อาศัยช่องโหว่ (2)

บทที่ 125 อาศัยช่องโหว่ (2)

"ชิ!" เถาจู๋กลับมองเพ่ยหลานอย่างไม่เห็นด้วย "ท่านมีทฤษฎีอะไร ก็ไปหาจิ่วไจเถอะ ข้าก็แค่รับคำมาบอกต่อเท่านั้น" เขาแค่อยากจะทำธุรกิจ ไม่ได้มาเข้าร่วมการโต้เถียงเชิงวิชาการเสียหน่อย "ข้าก็ไม่ได้คิดว่าที่ท่านพูดมันผิดหรอกนะ ขนาดปู๋เจวี้ยนเองเมื่อครู่ก็ยังไม่ได้ปฏิเสธทั้งหมดเสียหน่อย" เพ่ยหลานกล่าว "เขาตอบแทนปราณวิญญาณมากเกินไปจนสร้างเหตุและผลกับโลกใบนี้มากเกินไป ทำให้ไม่อาจเหินสู่เซียนได้จริงๆ นั่นแหละ" ไม่ใช่เสียหน่อย ก็แค่วิถีสวรรค์เล่นตุกติกเท่านั้นแหละ โจวฮุ่ยคิดอย่างเย็นชา