บทที่ 110 เทศกาลเซ่นไหว้ฤดูใบไม้ร่วงต้นเดือนสิบ (3)

บทที่ 110 เทศกาลเซ่นไหว้ฤดูใบไม้ร่วงต้นเดือนสิบ (3)

ที่แท้เซียนจุนปู๋เจวี้ยนก็ลำเอียงเป็นเหมือนกันหรือนี่?

ผู้คนจากตำหนักหมื่นอสูรคิดในใจ ซ้ำยังมีบางคนที่มีความคิดค่อนข้างอกุศล สังเกตเห็นรูปร่างหน้าตาที่เหมือนกันทุกระเบียดนิ้วของโม่สี่และโม่เปย แล้วก็เผยรอยยิ้มลามกออกมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย

กวานเยี่ยกลับทำหน้าซื่อตาใส ไม่ได้ใส่ใจกับการกระทำของศิษย์น้องเล็ก เพียงแต่ช่วยศิษย์หอหลอมอาวุธติดตั้งหีบโลหะใบนั้นลงบนช่องลมของยอดเขา —— ซึ่งก็คือจุดที่ปราณวิญญาณมารวมตัวกัน

ก็ไม่รู้ว่าเขาไปกดโดนปุ่มอะไรเข้า ถึงได้ยินเสียง "ปึ้ก" ดังขึ้น หีบใบนั้นก็เปลี่ยนรูปทรงโดยอัตโนมัติ หอคอยสูงเพรียวปรากฏขึ้นจากพื้นดิน ทว่าก็ไม่ใช่หอคอยไปเสียทีเดียว เพราะบนยอดสุดมีใบพัดขนาดยักษ์คล้ายกับใบพัดพัดลมติดอยู่ด้วย

"นี่คือ...?"