บทที่ 91 การผจญภัยอันน่าพิศวงของศิษย์ใหม่ (2)

บทที่ 91 การผจญภัยอันน่าพิศวงของศิษย์ใหม่ (2)

หวงเสี่ยวไม่ได้ไร้สามัญสำนึกเรื่องการบำเพ็ญเพียรเหมือนอย่างจิ่งเฉินจวิน แม้มันจะเป็นภูตผี — ไม่สิ ก็เพราะเป็นภูตผีที่มีการสืบทอดทางสายเลือดโดยธรรมชาติ จึงรู้เรื่องการเติมเต็มในแต่ละขั้นของการบำเพ็ญเพียรชัดเจนกว่ามนุษย์ หวงเสี่ยวอดไม่ได้ที่จะเอ่ยว่า "สหายนักพรตเฉิง ท่านจะพึ่งพาแต่พลังบำเพ็ญมากเกินไปก็ไม่ได้นะ ความรู้บางอย่าง ต่อให้ไม่มีพรสวรรค์ก็อาจจะเรียนไม่เข้าหัว (อย่างเช่นฟิสิกส์ขั้นสูง) แต่ความรู้บางอย่าง ถ้าไม่ฝึกฝนก็ไม่มีทางเรียนได้ดีตลอดกาล (อย่างเช่นการเขียนพู่กัน) มัวแต่รอให้การบำเพ็ญเพียรมาเติมเต็ม เกรงว่าต่อให้ทะยานสู่สวรรค์ไปแล้วก็ยังคงไม่รู้เรื่องอะไรเลยอยู่ดี"