บทที่ 90 การผจญภัยอันน่าพิศวงของศิษย์ใหม่ (1)

บทที่ 90 การผจญภัยอันน่าพิศวงของศิษย์ใหม่ (1)

"ว้าว สุดยอดไปเลย—" กลุ่มศิษย์ใหม่สามคนที่เดินเข้ามาในหอตำราแหงนหน้ามองพลางอุทานด้วยความตื่นตะลึง รวมถึงเฉิงจื่ออี้ที่มีใบหน้าเย่อหยิ่งด้วย

หอตำราแห่งนี้ตั้งอยู่บนสนามหญ้าใต้ยอดเขาหลักของเขาเทียนหลิง มองจากภายนอก เป็นเพียงหอคอยสามชั้นที่ประณีตงดงาม แม้จะถูกโอบล้อมด้วยพฤกษานานาพรรณ ทิวทัศน์รอบข้างงดงาม เหมาะอย่างยิ่งที่จะหยิบม้วนตำรามานั่งเกียจคร้านอยู่บนสนามหญ้าด้านนอกในยามบ่ายที่แสงแดดเจิดจ้า ทว่าเมื่อนำไปเปรียบเทียบกับตำหนักปู๋เหยียนที่อยู่ไม่ไกลซึ่งสร้างไปถึงชั้นที่สิบเอ็ดแล้วและยังคงต่อเติมให้สูงขึ้นไปอีก หอตำราก็ดูเป็นเพียงโมเดลของเล่นชิ้นจิ๋วที่ประณีตเท่านั้น

แต่เมื่อก้าวเข้ามาในหอตำรา กลับให้ความรู้สึกเหมือนก้าวเข้ามาสู่อีกโลกหนึ่ง อย่างแรกเลยก็คือโถงกว้างของหอตำรา เป็นลานกว้างทรงกลมที่มีพื้นที่กว้างพอจะจุคนได้หลายร้อยคน ทว่ากำแพงรอบด้านกลับสูงตระหง่านและตั้งตรงดิ่ง ราวกับหน้าผาสูงชันที่มองเห็นท้องฟ้าเป็นเพียงเส้นด้าย เพียงแต่สิ่งที่ประกอบขึ้นเป็นกำแพงนั้นไม่ใช่หินผา ทว่าเรียงรายไปด้วยชั้นหนังสือที่อัดแน่น และทุกช่องก็เต็มไปด้วยตำรา