บทที่ 45 ตุ๊กตาไร้หัวใจ (2)

บทที่ 45 ตุ๊กตาไร้หัวใจ (2)

ในขณะเดียวกัน ความคิดฟุ้งซ่านในใจของโม่เปยก็มลายหายไปในชั่วพริบตา

——ซือจุนเคยเอ่ยชมว่า การที่สำนักเทียนหลิงไม่ใช่สำนักที่เน้นบำเพ็ญเพียรสายกระบี่โดยเฉพาะ นับว่าไม่เป็นธรรมต่อโม่เปยอยู่บ้าง นางเกิดมาเพื่อฝึกกระบี่โดยแท้ ขจัดความคิดฟุ้งซ่านในใจได้เร็วเป็นพิเศษ แม้ว่าน้องชายฝาแฝดที่น่ารำคาญของนางจะเคยค่อนขอดเอาไว้ ว่านี่เป็นเพราะยามปกติโม่เปยก็ไม่เคยใช้สมองคิดอะไรอยู่แล้ว——

ในขณะที่ขจัดความคิดฟุ้งซ่านไปได้นั้น ประสาทสัมผัสของโม่เปยก็เฉียบคมเป็นพิเศษ นางสามารถรับรู้ได้ถึงการไหลเวียนของปราณวิญญาณ ลมหายใจของหญ้าเสวี่ยอิ๋ง และสายตาของผู้ที่แอบมองอยู่...

ใช่แล้ว คนแอบมอง