บทที่ 44 ตุ๊กตาไร้หัวใจ (1)

บทที่ 44 ตุ๊กตาไร้หัวใจ (1)

รู้สึกว่า... มีอะไรไม่ค่อยถูกต้องนะ?

โม่เปยมองดูหญ้าเสวี่ยอิ๋งบนเนินเขาของถ้ำพำนักพลางคิดในใจ

หญ้าเสวี่ยอิ๋งเหล่านี้คือสิ่งที่โม่เปย "นำติดตัวมาด้วย" ตอนที่โจวฮุ่ยถล่มวังเซียนร่วงจนราบเป็นหน้ากลองในปีนั้น

ทว่าแตกต่างจากอสูรเสิ่นของโม่สี่ที่เดิมทีแค่นำไปฝากไว้ที่เขาแต่กลับถูกเขายึดเอามาเป็นของตัวเอง หญ้าเสวี่ยอิ๋งของโม่เปยนั้นเป็นสิ่งที่วังเซียนร่วงปลูกไว้เพื่อนาง... และโม่สี่โดยเฉพาะ

หญ้าชนิดนี้งดงามมาก