บทที่ 30 ชะตาสวรรค์ (1)

บทที่ 30 ชะตาสวรรค์ (1)

"ท่านพ่อ! ท่านแม่! พวกเขาหยามเกียรติข้า!"

ซูซินร้องห่มร้องไห้เสียงดังใส่ของวิเศษกระจกเมฆา

อย่าว่าแต่ผู้บำเพ็ญเพียรระดับขั้นจู้จีจะยังร้องไห้โฮเลย ซูซินเคยสรุปมาแล้วว่า ไม้นี้ใช้ได้ผลกับพ่อแม่ของเขาที่สุด

และสามีภรรยาเหมยจู๋ที่อยู่อีกด้านของกระจกเมฆาก็โกรธเกรี้ยวขึ้นมาจริง ๆ:

"ช่างกล้าหาญชาญชัยนัก ถึงกับกล้ามาหยามเกียรติลูกข้า!"

"วังเซียนร่วงอะไรกัน แค่ฟังดูก็ไม่เหมือนสถานที่ที่ถูกต้องตามทำนองคลองธรรมแล้ว! ควรจะตรวจสอบประวัติภูมิหลังของสำนักนี้อย่างเข้มงวด!"

พวกเขาไม่ได้แม้แต่จะซักถามให้ละเอียด ก็ตัดสินความผิดให้วังเซียนร่วงไปโดยตรงเสียแล้ว

สามีภรรยาคู่นี้มักจะปฏิบัติต่อซูซินเช่นนี้มาโดยตลอด