บทที่ 29 เงามืดในจิตใจ

บทที่ 29 เงามืดในจิตใจ

"...โปรดนำความไปบอกผู้พิทักษ์กฎหลิวด้วย ว่าพวกเราจะไม่ทำให้ความเหนื่อยยากของเขาต้องสูญเปล่า จะต้องปรนนิบัติผู้อาวุโสซูเป็นอย่างดีให้อยู่หมัดอย่างแน่นอน" นักพรตจ้าว ผู้ดูแลใหญ่แห่งวังเซียนร่วงกล่าวด้วยรอยยิ้มเบิกบาน

เมื่อมาถึงที่เขา ลำดับอาวุโสของซูซินก็ถูกยกให้สูงขึ้นไปอีกขั้น กลายเป็น "ผู้อาวุโส" ไปเสียแล้ว แต่นักพรตจ้าวกลับไม่ได้ใส่ใจนัก หากสามารถเอาอกเอาใจลูกคุณหนูจากตระกูลผู้บำเพ็ญเพียรผู้สูงส่งผู้นี้ได้ เพื่อให้อีกฝ่ายมอบโควตาสำรวจแดนลับให้ตนเองมากขึ้น ต่อให้ต้องเรียกอีกฝ่ายว่า "ท่านปู่ทวด" เขาก็ยินดีทำ

นักพรตจ้าวยุติการสื่อสาร ก็รีบไปจัดการเตรียมงานต้อนรับทันที: "แขกผู้มีเกียรติใกล้จะมาถึงแล้ว สิ่งที่ข้าให้พวกเจ้าเตรียมการล่ะ เรียบร้อยดีแล้วใช่ไหม?"

บ่าวรับใช้พยักหน้ารับคำ "แน่นอนว่าเรียบร้อย——" "ไม่นะ ไว้ชีวิตด้วย! ไว้ชีวิตข้าด้วยเถอะ!" ในเวลานี้เอง กลับมีเสียงผู้หญิงกรีดร้องอย่างน่าเวทนาดังมาจากตำหนักด้านหลัง