บทที่ 12 ทรัพย์สิน (1)

บทที่ 12 ทรัพย์สิน (1)

"สมแล้วที่เป็นศิษย์พี่รอง ข้อสอบของท่านแทบจะขายได้ราคาเกือบเท่ายาจู้จีเลยนะเนี่ย" โม่สี่เบิกตากลมโตคล้ายลูกแมว เอ่ยด้วยท่าทางน่ารักน่าเอ็นดู

ชวีเชียนซิงหน้าดำทะมึน กล่าวเสียงเย็น "ไม่ต้องมาทำตัวน่ารัก! หากซือจุนไม่ตกลง ข้าก็ไม่มีทางมอบข้อสอบให้เจ้าหรอกนะ" โม่สี่แลบลิ้น: ซือจุนไม่ได้ตกลงเสียหน่อย เขาก็แค่ไม่สนว่าข้าจะขายข้อสอบก็เท่านั้นเอง ทว่าศิษย์พี่รองนี่ก็หลอกง่ายเสียจริง ขอแค่อ้างชื่อซือจุน ไม่ว่าเรื่องใดเขาก็ยอมตกลงทั้งนั้นแหละ แน่นอนว่า โม่สี่ไม่มีทางพูดประโยคนี้ออกมาหรอก