เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย InkThirst
บทที่ 11 โดนหางเลข
การสอบครั้งใหญ่ทั้งสำนัก นี่ไม่ใช่เรื่องที่โจวฮุ่ยเพิ่งจะนึกขึ้นมาได้กะทันหัน
อันที่จริง ในตอนที่โจวฮุ่ยรู้สึกไม่พอใจกับคะแนนของบรรดาศิษย์สืบทอด จนอยากจะสอนเสริมปูพื้นฐานให้พวกเขา และไปที่หอตำราเพื่อเรียบเรียงตำราเรียน แล้วสัมผัสได้ถึง "การซื้อขาย" ที่อยู่ข้างๆ —ใช่แล้ว โจวฮุ่ยรับรู้มาตั้งแต่แรกแล้ว— เขาก็เกิดความคิดนี้ขึ้นมา อย่างไรเสียก็ตัดสินใจจะเริ่มสอนตั้งแต่พื้นฐานแล้ว เลี้ยงแกะหนึ่งตัวก็คือเลี้ยง เลี้ยงแกะทั้งฝูงก็คือเลี้ยงเหมือนกัน
ยิ่งไปกว่านั้น ใน "นิยาย" ตัวเอกก็ถูกกลั่นแกล้งรังแกในสายนอก ถึงได้เกิดเรื่องราวต่างๆ ตามมาในภายหลัง แม้โจวฮุ่ยจะไม่คิดว่าจะสามารถเปลี่ยนแปลงชะตากรรมได้—ต่อให้เป็นในโลกอีกใบ ก็ยังมีการกลั่นแกล้งในโรงเรียนเลย ต่อให้เป็นผู้ยิ่งใหญ่ระดับขั้นตู้เจี๋ย ก็ไม่อาจจับตาดูศิษย์ทุกคนได้ตลอดเวลา—แต่ก็ไม่มีเหตุผลใดที่เมื่อรู้แจ้งแก่ใจว่ามีปัญหา แล้วยังคงปฏิบัติต่อสายนอกอย่างไม่เป็นธรรมต่อไป อย่างน้อยเขาก็จำเป็นต้องทำให้ช่องว่างระหว่างสายในและสายนอกไม่ห่างเหินกันมากถึงเพียงนั้น
การศึกษาเพื่อเตรียมสอบแบบปฏิบัติอย่างเท่าเทียมกันนี่แหละเหมาะพอดี สรุปก็คือ ยังคงยึดหลักการที่ว่าช่วยได้กี่คนก็นับเท่านั้น