เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 248 โชควาสนา (2)
โจวฮุ่ยถอนหายใจ: “เดิมทีก็หวังว่าเจ้าจะอารมณ์ดีขึ้นหน่อย แต่เมื่อเป็นแบบนี้ ข้าก็คงต้องใช้ของวิเศษสักหน่อยแล้วล่ะ”
“? ไม่นะ การที่ได้ออกมาข้างนอกกับซือจุน ข้าก็ดีใจมากแล้วนะขอรับ!” ชวีเชียนซิงรีบกล่าว
ดีใจแบบตอนที่เห็นแมลงบนจานข้าวอาหารน่ะหรือ?
โจวฮุ่ยไม่สนใจเขา แต่กลับคลำหาของในแขนเสื้อ แล้วหยิบของวิเศษชิ้นหนึ่งออกมา
มันคือขวดน้ำเต้าหยกสีเขียวใบเล็กน่ารัก บนนั้นสลักลวดลายอักขระอันวิจิตรบรรจงเอาไว้
เมื่อชิงหยางชิงอวี่เห็นก็ตาลุกวาว: “ท่านซือจุนปู๋เจวี้ยน หรือว่านี่คืออาวุธวิเศษโชควาสนาในตำนานเจ้าคะ?!”
“ถูกต้อง”
โจวฮุ่ยปรายตามองนางแวบหนึ่งอย่างชื่นชม ก่อนจะโยนขวดน้ำเต้าลงไปที่ชั้นเมฆเบื้องล่าง ก็เห็นขวดน้ำเต้าพองตัวขึ้น และเป่าสายลมเย็น ๆ ออกมา สายลมเหล่านั้นพัดผ่านสนามแข่งขันเบื้องล่าง ทำให้มองเห็นแสงสว่างที่กำลังลอยตัวขึ้นมาจากสนามแข่งขัน
“พวกนี้คือโชควาสนา” โจวฮุ่ยอธิบาย “สถานที่ที่มีผู้คนพลุกพล่าน และมีข้อพิพาทเรื่องแพ้ชนะเช่นนี้ มักจะดึงดูดโชควาสนาให้มารวมตัวกันได้ง่ายที่สุด ด้วยเหตุนี้จึงมักก่อกำเนิดบุคคลที่มีโชควาสนาอันยิ่งใหญ่”