เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 229 บททดสอบ (3)
ดังนั้นในวินาทีนี้เขาจึงไม่ได้รู้สึกสาแก่ใจ แต่กลับเกิดความรู้สึกนับถือขึ้นมานิด ๆ:
“สามารถทำได้ถึงระดับนี้ 'ศิษย์พี่หญิง' ท่านนี้อย่างน้อยในด้านวิชาอาคมก็ไม่แพ้ศิษย์พี่รองแล้วใช่ไหม?”
“ในฐานะ 'ศิษย์พี่หญิง' ชั่วคราว ก็ถือว่า... พอจะคู่ควรแล้วล่ะ”
“มะ ไม่สิ แต่ถ้าให้เป็นแบบระยะยาวนั้นไม่ได้เด็ดขาด! สำนักเทียนหลิงของพวกเรามีศิษย์มากพอแล้ว ไม่จำเป็นต้องมีเพิ่มอีกคนหรอก!”
โม่สี่พลิกกระดาษข้อสอบเสียงดังพรึบพรับราวกับต้องการจะปกปิดความรู้สึกของตนเอง แต่ในหัวกลับมีเสียงดังขึ้น:
“เดี๋ยวก่อน อย่าเพิ่งพลิก! โจทย์ข้อนี้ข้าว่ายังพอจะใช้ความพยายามทำได้อยู่นะ!” โม่เปยร้องตะโกน
“...นี่ ทำไมท่านถึงได้จริงจังขึ้นมาเล่า!”
“โจทย์ข้อนี้มันยากเกินไปหรือเปล่าเนี่ย?”
อีกด้านหนึ่ง ลู่ซูล่งก็อดไม่ได้ที่จะบ่นกับกวานเยี่ยอีกครั้ง “ศิษย์พี่หญิงคนใหม่น่าสงสารไปหน่อยนะ!”