เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 228 บททดสอบ (2)
เขาเคาะโต๊ะเบา ๆ กระดาษข้อสอบสองสามชุดก็ลอยไปทางพวกโม่สี่
โม่สี่ขยิบตาให้กับบรรดาศิษย์พี่ของตน
ทว่าในวินาทีที่พวกโม่สี่กำลังจะรับกระดาษข้อสอบมา กลับพบว่ากระดาษข้อสอบหยุดนิ่งอยู่กลางอากาศ ไม่ขยับเขยื้อนเลยแม้แต่น้อย ในขณะที่กลิ่นอายพลังวิญญาณของซือจุนกลับกดทับลงมาอย่างหนักหน่วงราวกับขุนเขา:
“กวานเยี่ย ลู่ซูล่ง โม่สี่ ในเมื่อพวกเจ้าเป็นฝ่ายเสนอตัวจะสอบเอง หากผลสอบออกมาไม่เป็นที่น่าพอใจ พวกเจ้าย่อมรู้จุดจบดีใช่ไหม!”
“...ขอรับ!”
โม่สี่สลัดสีหน้าภาคภูมิใจทิ้งไปในทันที และคุกเข่าลงบนพื้น
“ซวยแล้ว! ทำไมข้อสอบครั้งนี้มันถึงได้ลึกซึ้งขนาดนี้เนี่ย?!”
โม่สี่หลังจากอ่านโจทย์คร่าว ๆ ก็กรีดร้องโหยหวนอยู่ในใจ
“เจ้ามันเป็นคนโง่จริง ๆ ด้วยสินะ!” โม่เปยกลับแค่นหัวเราะเย็นชา