เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 415
ลี่สิงเป่ยแยกกระเป๋าเดินทางของลี่ถิงหนานกับกระเป๋าแบรนด์เนมของเซี่ยซูฮุยออกจากกัน เซี่ยซูฮุยเหลือบมองแวบหนึ่งแล้วเอ่ยถามขึ้นลอย ๆ "กระเป๋าของใครเนี่ย"
"กระเป๋าผมเองครับ พี่บอกผมเรื่องที่เสี่ยวเป่ยเป็นน้องชายผมแล้ว" ลี่ถิงหนานอธิบาย "เขาไม่อยากไปจากที่นี่ ผมก็เลยอยากจะขอมาอาศัยรบกวนสักสองสามวัน จะได้ไหมครับ"
เขาเงยหน้าขึ้นมองด้วยความระมัดระวังเพื่อสังเกตสีหน้าของเซี่ยซูฮุย
เซี่ยซูฮุยทำเพียงพยักหน้าตามสบาย "ฉันก็แค่มาอาศัยอยู่เหมือนกัน ไม่ต้องมาถามความเห็นฉันหรอก"
ลี่ถิงหนานถอนหายใจด้วยความโล่งอก เผยรอยยิ้มออกมาจากใจจริง "ในเมื่อเป็นแบบนี้ วันนี้ผมขอเลี้ยงข้าวทุกคนเป็นการตอบแทนดีไหมครับ"
ทุกคนเห็นพ้องต้องกัน ผู้ช่วยกู้กับผู้ช่วยหลี่สบตากันและแลกเปลี่ยนสายตาที่มีเพียงสองคนเท่านั้นที่เข้าใจ
"นายหัวเราะอะไร"