เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 414
"อืม น้องชายนายดูมีความเป็นมนุษย์ดีนะ" กวนอวี๋พยักหน้าตามคำพูดของเขา
"มีความเป็นมนุษย์?" ลี่ถิงหนานหัวเราะ "ช่างเป็นคำเปรียบเปรยที่เหมาะเจาะอย่างคาดไม่ถึงจริง ๆ"
"จริงนะ ฉันไม่ได้โกหกคุณ"
ลี่ถิงหนานยังคงนั่งยอง ๆ อยู่กับพื้นเพื่อป้อนอาหารลูกหมา กวนอวี๋ยื่นมือไปหยิกแก้มของเขาจากด้านหลังแล้วบีบเนื้อแก้มโชว์ "ไม่เคยกัดแถมไม่เคยแยกเขี้ยว น่ารักเป็นพิเศษเลย"
แม้ว่าลี่สิงเป่ยจะดูอิดโรยไปบ้างเพราะการเรียนที่หนักหน่วง แต่เพราะเซี่ยซูฮุยคอยบำรุงให้อย่างเต็มที่ บนใบหน้าของเขาจึงมีเนื้อมีหนังขึ้นมากกว่าตอนที่มาถึงใหม่ ๆ
ลี่สิงเป่ยไม่ขัดขืนและไม่ต่อต้าน ปล่อยให้เธอบีบเนื้อนิ่มบนแก้มของเขาอย่างว่าง่าย
"เหรอ?" มุมปากของลี่ถิงหนานโค้งยิ้ม "ลูกหมาพันธุ์อะไรเนี่ย ฉันจะซื้อมาเลี้ยงสักตัวบ้าง"