กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 412
"หัวเราะแล้วเหรอ? หัวเราะแปลว่าตกลงแล้วใช่ไหม" กวนอวี๋หยั่งเชิงถามท่าทีของเขา
จี้จิ่นโจวหุบยิ้มทันที ใบหน้าไร้ความรู้สึก แต่ในแววตายังคงมีประกายความอ่อนโยนเอ่อล้นอยู่ เขาดึงหน้าบึ้งตึงด้วยความขัดเคืองก่อนจะหยิกแก้มเธอ "เธออยากให้เขามาอยู่ที่บ้านเรามากเลยสินะ"
แก้มของกวนอวี๋ถูกเขาหยิกจนกลายเป็นซาลาเปา พยายามจะทำรอยยิ้มเอาใจแต่ก็ติดขัด ทำได้เพียงกะพริบตาปริบ ๆ "น้องชายคุณก็ค่าน้องชายฉัน ฉันก็ย่อมอยากให้ครอบครัวเราอบอุ่นปรองดองกันอยู่แล้วล่ะคะ"
"พี่ครับ ถ้าพี่ไม่เต็มใจ ผมก็ไม่ฝืนนะ" ลี่ถิงหนานมองสีหน้าของจี้จิ่นโจวแล้วดูไม่เหมือนคนที่ต้อนรับเขาเท่าไรนัก