กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 411
"ก็ได้ งั้นถือซะว่านายไม่ได้ฉี่รดที่นอนก็แล้วกัน" กวนอวี๋เอ่ยด้วยความจำใจ
ลี่ถิงหนานทำท่าเหมือนจะพูดแต่ก็หยุดไว้ "ผม..."
อะไรคือถือซะว่าเขาไม่ได้ฉี่รดที่นอนกันเล่า
เขาไม่ได้ฉี่รดที่นอนสักหน่อย!
ลี่สิงเป่ยเองก็มองสำรวจพี่ชายแท้ ๆ ที่จู่ ๆ ก็โผล่พรวดพราดออกมาคนนี้ ครั้งก่อนที่เจอหน้ากัน เขาคิดแค่ว่าอีกฝ่ายหน้าตาขี้เหร่ ไม่มีแววประทับใจอื่นหลงเหลืออยู่เลย พอมาพินิจพิเคราะห์ดูให้ละเอียดรอบนี้...
ก็ยังขี้เหร่เหมือนเดิม
เขานั่งลงที่ข้างเตียงอย่างช้า ๆ ดวงตาดำสนิทลึกล้ำมองตรงไปยังอีกฝ่ายอย่างเงียบเชียบ ก่อนจะเอ่ยถามด้วยความลังเลเล็กน้อย "คุณ... เป็นพี่ชายของผมจริง ๆ เหรอ?"