กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 400
กวนอวี๋ลดเสียงลง "นั่นคือในคืนเดือนมืดและลมพัดแรง-"
จี้ไป่ถางต่อบท "ฟ้ามืดครึ้มเหมาะแก่การฆ่าคนวางเพลิง?"
หร่วนไป๋อิงสงสัย "จะเล่าเรื่องจากคัมภีร์เหลียวไจ๋เหรอคะ?"
กวนอวี๋จิ๊ปาก "เล่าเรื่องอยู่นะ จริงจังหน่อย คิดว่ากำลังพูดตลกอยู่หรือไง เรื่องของฉันกับจี้จิ่นโจวเป็นเรื่องตลกขบขันตรงไหนล่ะ"
จี้ไป่ถางมองจมูกมองใจ ก้มหน้าอย่างว่าง่าย "ค่ะ"
"นั่นคือคืนหนึ่ง ฉันกับจี้จิ่นโจวไปชนกันเข้าที่มุมคลับแห่งหนึ่ง พวกเราต่างก็เมากันทั้งคู่ เลยทำเรื่องบางอย่างลงไป"
กวนอวี๋ถอนหายใจ "ความคะนองในวัยเด็กนี่นะ ฉันพบว่าตัวเองมีลูก ก็เลยอุ้มท้องหนีไป เขาไม่เคยรู้เลยว่ามีเด็กคนนี้อยู่บนโลก"
"ก็โง่พอสมควรเลยนะคะ" หร่วนไป๋อิงวิจารณ์