กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 399
รูม่านตาของหมอเหอหดเกร็งเล็กน้อย เขากลอกตาไปมาซ้ายขวาอย่างไม่เป็นธรรมชาติ ในใจรู้สึกตื่นตระหนกอยู่บ้าง
ไม่สิ เรื่องลับของตระกูลเศรษฐีพวกนี้เป็นสิ่งที่แพทย์ประจำบ้านตัวเล็ก ๆ อย่างเขาควรจะรู้ด้วยงั้นเหรอ
เขาคงจะไม่ถูกปิดปากฆ่าปิดปากหรอกนะ
"ประธานฟู่?" หมอเหอเอ่ยเรียกเขาด้วยความหยั่งเชิง
"มีอะไร" น้ำเสียงของฟู่เฝินซีเยียบเย็น ในหัวยังคงนึกถึงคำพูดของกวนอวี๋ประโยควิจารณ์นั้น
"พี่ชายวัยเด็กที่เธอชอบ"
"คุณรู้ใช่ไหมว่าพี่ชายผมชื่ออะไร" เม็ดเหงื่อผุดพรายขึ้นเต็มหน้าผากของหมอเหอ
"เหอฝ่า มีเรื่องอะไร" น้ำเสียงของฟู่เฝินซีเต็มไปด้วยความไร้ความอดทน
ไม่ว่าจะเป็นพี่ชายวัยเด็กหรือพี่ชายแท้ ๆ เขาก็เกลียดเหมือนกันทั้งนั้น