เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 372
ถึงแม้ว่าเรื่องนี้จะยังไม่แน่ว่าจะสำเร็จหรือไม่ แต่เจ้าปาปาราซซี่ตัวน้อยนี่ไม่ว่าจะมองมุมไหนก็ช่วยเขาลดโอกาสที่จะต้องไปเป็นคนรับใช้ชาวฟิลิปปินส์ลงได้ ซุนลี่จึงตัดสินใจกัดฟันยอมทน
"ก็ได้" เขาลุกขึ้นยืน
"อย่าลืมช่วยพวกเราโปรโมทด้วยล่ะ" กวนอวี๋ยิ้มตาหยีพลางชี้ไปยังนามบัตร "คราวหน้าบอกชื่อเธอ เดี๋ยวลดให้เก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์"
"ลดเก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์? พวกเธอขี้เหนียวกันเกินไปแล้วมั้ง" ซุนลี่แสดงท่าทีรังเกียจสวัสดิการที่ว่านี้เล็กน้อย
"คนอื่นอยากจะได้ส่วนลดแบบนี้ยังไม่มีเลยนะเนี่ย" กวนอวี๋ช่วยคำนวณตัวเลขให้เขาฟัง "รอบก่อนที่เรารับงานจากประธานเสิ่นมาคือห้าล้านหยวน ถ้าลดเก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์ นั่นก็เท่ากับสี่ล้านเก้าแสนห้าหมื่นหยวน หายไปตั้งห้าหมื่นหยวนเลยนะ"
ซุนลี่ตอบอย่างระมัดระวังและยังไม่รับปาก "แถมสวัสดิการให้คนในครอบครัวเพิ่มอีกนิด แล้วช่วยลดราคาลงมาอีกหน่อยเถอะน่า"