กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 370
กวนอวี๋หาเป้าหมายรายต่อไปเจอแล้ว เธอยื่นนามบัตรออกไปหาเป้าหมายอย่างคล่องแคล่ว "สวัสดีค่ะ..."
"ขอโทษด้วยครับ" อีกฝ่ายตัดบทอย่างรวดเร็ว ส่งยิ้มสุภาพแล้วรวดเดียวจบ "ผมไม่ลงคอร์สโยคะ ไม่ลงคอร์สเต้น ไม่ลงคอร์สเทควันโด ลูกก็ไม่มีคอร์สติวเลข คอร์สติวภาษาจีน ยิ่งไม่มีคอร์สติวภาษาอังกฤษเข้าไปใหญ่ เพราะผมไม่มีลูกครับ"
สายตาของกวนอวี๋เต็มไปด้วยความเคารพยกย่อง เธอหลุดพ้นจากพวกคนรวยพวกนั้น พอมาถึงตรงนี้ถึงได้รู้สึกเหมือนเจอพวกเดียวกัน คนพวกนี้ใช้ชีวิตกันเก่งชะมัด
เธอหลุดปากถามออกไปทันที "งั้นคุณแม่บ้านคะ..."
ผู้ชายคนนั้น "……"
"ขอโทษทีค่ะ พูดเพลินไปหน่อย งั้นเจ้านายของคุณช่วงนี้มีปัญหาเรื่องความรักบ้างไหมคะ"