เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 345
"คุณ..." จี้จิ่นโจวผุดลุกขึ้นด้วยความทำอะไรไม่ถูก ก่อนจะคลี่ยิ้มแบะท่าใส่เธอราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นแล้วเดินเข้ามาหาด้วยรอยยิ้ม "นอนดึกไปหรือเปล่า?"
พอเดินเข้ามาใกล้ขึ้นอีกนิด เขาถึงได้สังเกตเห็นว่าเทพธิดาดอกไม้ตัวน้อยที่เขาตั้งใจแต่งตัวให้อย่างดีเมื่อวานนี้ นอกจากชุดจะขาดวิ่นแล้ว บนใบหน้าและเส้นผมยังมีคราบดินแห้งกรังติดอยู่ด้วย
เขาขมวดมวลคิ้วเล็กน้อย เอื้อมมือไปแนบต้นคอของเธออย่างทะนุถนอม ปลายเรียวนิ้วสอดเข้าไปในเรือนผม ค่อย ๆ เลื่อนขึ้นด้านบนแล้วสัมผัสลงบนแก้มของเธอแผ่วเบา ปลายหัวแม่มือลูบไล้พวงแก้มของเธอไปมา
"นี่ไปโดนอะไรมา? ทำไมถึงปล่อยให้ตัวเองกลายเป็นสภาพนี้ได้ล่ะ?"
ตอนออกไปสวยปิ๊งแท้ ๆ ทำไมพอคนกลับมาถึงได้กลายเป็นสภาพนี้ไปได้
กูหลีจิ้งพาเธอไปขโมยหมามาหรือไง?