กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 343
โฉงกุ้ยหน้าซีดเผือด "โทรแจ้งตำรวจหรือ"
ความจริงเขาไม่ได้อยากติดคุกขนาดนั้น
"แจ้ง! รถ! พยาบาล!"
"ได้ ๆ ๆ" โฉงกุ้ยลนลานทำตามทันที
แบล็กสคอร์เปียนมองลงมาจากที่สูงไปยังหุบเขา พึมพำกับตัวเอง "หวังว่าพวกนายจะปลอดภัยนะ"
ลูกน้องที่อยู่ข้าง ๆ ได้ยินเสียงพึมพำนั้นเข้า รู้สึกว่าคำพูดนี้มีเรื่องราวเบื้องหลัง ความอยากรู้อยากเห็นลุกโชนขึ้นมา "หัวหน้ารู้จักพวกเขาด้วยเหรอครับ ทำไมถึงหวังว่าพวกเขาจะไม่เป็นอะไรล่ะ"
"ก็เพราะว่า……" แบล็กสคอร์เปียนลากเสียงยาว น้ำเสียงเต็มไปด้วยความรู้สึกซาบซึ้งและอาลัยอาวรณ์ "ถ้าอย่างนั้นฉันคงต้องติดคุกน่ะสิ"
ลูกน้อง "..."
เขานึกว่าเป็นเรื่องราวน่าซาบซึ้ง ที่แท้ก็แค่กลัวความผิด