เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 338
"ทำไมหมอนี่ถึงน่าหมั่นไส้ขนาดนี้นะ" ลี่ถิงหนานขมวดคิ้วมุ่น หันไปมองกวนอวี๋ในแววตาเต็มไปด้วยความขุ่นเคืองและต้องการคำอธิบาย
"อาฉีก็แค่เป็นคนพูดตรง ๆ แท้จริงแล้วเขาเป็นคนจิตใจดีมากเลยนะ" กวนอวี๋เหลือบมองกูหลีจิ้งแวบหนึ่ง ซึ่งอีกฝ่ายส่งยิ้มอ่อนโยนเป็นมิตรกลับมาให้เธอ
ลี่ถิงหนานกระตุกมุมปากอย่างเย็นชา "มองไม่เห็นแฮะ"
"คนเรามีสองด้านเสมอนะ อย่างเช่นตัวคุณ ถึงแม้ภายนอกจะดูน่าเอาตีนก่ายหน้าผาก แต่จริง ๆ แล้ว... จริง ๆ แล้ว..."
ลี่ถิงหนานอดไม่ได้ที่จะเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ในแววตาเจือความคาดหวังอยู่บ้าง "พูดต่อสี่"
อย่าได้ตระหนี่ถ้อยคำชื่นชมเขานักเลย
"อันที่จริง..." เธอจนใจจนพูดไม่ออก "เฮ้อ ช่างเถอะ"
ลี่ถิงหนาน: "......เดี๋ยวก่อนสิ ทำไมถึงช่างเถอะล่ะวะเนี่ย"
กวนอวี๋เบี่ยงเบนประเด็น "พวกเราขึ้นเขาคราวนี้น่าจะดีกว่านะ"