กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 337
ไม่นานก็เดินทางมาถึงจุดหมาย ลานจอดรถตีนเขา
"อาอวี๋ คุณลงรถไปรอผมก่อน"
"รู้แล้วล่ะ"
กวนอวี๋ปลดเข็มขัดนิรภัยแล้วลงจากรถ รอจนกระทั่งกูหลีจิ้งจอดรถเรียบร้อย เธอชำเลืองมองไปไกล ๆ อย่างไร้จุดหมาย ก่อนจะสะดุดตากับบางสิ่งเข้าอย่างจัง
ร่างโปร่งระหงถูกรายล้อมอยู่ท่ามกลางผู้คน เสื้อเชิ้ตสไตล์จีนใหม่สีเขียวอ่อน ปักลายใบไผ่ด้วยด้ายปักสีเงินละเอียดประณีตบริเวณไหล่ซ้ายและปลายแขน มีคนกางร่มกระดาษน้ำมันให้เขา ในจังหวะที่ผืนร่มถูกยกขึ้น เผยให้เห็นใบหน้าที่สะดุดตาและคุ้นเคยคู่นั้น
นั่นไม่ใช่... ลี่ถิงหนานเหรอ
"ลี่ถิงหนาน!" เธอตะโกนเรียกเขาเสียงดังจากที่ไกล ๆ