กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 307
"ปะ ประธานกู" ผู้ช่วยกู้ยืนอึ้งอยู่ที่เดิม
พูดออกไปได้ไหมนะ? การปรากฏตัวนี่มันดูจงใจแปลกๆ นะ
กูหลีจิ้งคลี่ยิ้มอ่อนโยนบนใบหน้า เดินเข้ามาพูดคุยกับเขา "พวกคุณไม่เป็นไรกันใช่ไหม"
พอได้ยินเสียงที่ถือว่าอบอุ่นของเขา อบอุ่นเสียจนเหมือนมันเผาในฤดูหนาวอันหนาวเหน็บ แต่ผู้ช่วยกู้กลับรู้สึกว่าเมื่อวานนี้อีกฝ่ายดูเหมือนมือเย็นเยียบที่ใครบางคนล้วงเข้ามาในคอเสื้อด้านหลัง
ผู้ช่วยกู้สะดุ้งเฮือกแล้วโพล่งถามออกไปตรงๆ "ประธานกู คุณโดนผีเข้าหรือเปล่า"
"..."
รอยยิ้มที่ "อบอุ่น" ของกูหลีจิ้งแข็งค้างไปชั่วขณะ ก่อนจะหุบยิ้มแล้วยกมือขึ้นกำปั้นป้องริมฝีปากหัวเราะเบาๆ "คุณกู้พูดจาล้อเล่นเก่งจริงนะครับ"
ผู้ช่วยกู้ถอยห่างจากเขาไปนิดหน่อย "..."
นี่มันเหมือนคนโดนของเข้าจริงๆ นะเนี่ย