เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 298
กูหลีจิ้งเดินก้าวเข้ามาในบ้านพร้อมกับกวาดสายตาสำรวจรอบด้านไปด้วย "สภาพแวดล้อมข้างนอกก็งั้น ๆ แต่ข้างในกลับอบอุ่นใช้ได้"
กูฟู่พยักหน้าเห็นด้วย "พื้นที่แค่นี้ เอาถังขยะมาวางสักสองใบก็อึดอัดแล้ว จะทำให้ดูเงียบเหสายังยากเลยมั้งคะ"
"คนสองคนเชิดหน้าชูตาเสียยิ่งกว่าใคร ยื่นคอยิ่งกว่ายีราฟ" กู้อวิ๋นที่เดินตามหลังพวกเขามาพึมพำกับตัวเอง "ที่แท้ก็ตระกูลไก่ชนนี่เอง"
"ผู้ช่วยกู้ เมื่อกี้คุณพูดอะไรนะ?" กูฟู่หันมาถามด้วยความสงสัย
กู้อวิ๋นปรับสีหน้าได้ภายในหนึ่งวินาที บนใบหน้าคลี่รอยยิ้มกว้าง "เปล่าครับ ผมบอกว่าคุณหนูกูและคุณกูสมเป็นพี่น้องกันจริง ๆ ท่าทางสง่างามสูงส่งนั่นราวกับติดตัวมาแต่เกิด ทั้งหยิ่งผยองแต่ยังคงไว้ซึ่งความสุภาพ ในความสุภาพมีความมั่นใจ สมเป็นตระกูลนกยูงจริง ๆ ครับ"