บทที่ 86

บทที่ 86

เช้าวันรุ่งขึ้น แสงอาทิตย์ทอแสงเหนือทิวเขาเขียวชอุ่ม

เสียงหัวร่อต่อกระซิบและวิ่งไล่กันแว่วมาจากชั้นล่าง ลอดผ่านช่องว่างตรงดิ่งเข้ามาในโสตประสาทของจี้จิ่นโจวที่กำลังนอนหลับใหล เสียงรื่นเริงมีชีวิตชีวาเช่นนี้ ปกติแล้วจะไม่ปรากฏขึ้นในบ้านที่ไร้ซึ่งความมีชีวิตชีวาของเขาอย่างแน่นอน

ผีหลอกหรือเปล่าเนี่ย? จี้จิ่นโจวลืมตาขึ้น

เขาเปิดผ้าห่มลุกจากเตียงอย่างไม่รีรอ ล้างหน้าอาบน้ำ เลือกชุดเสื้อผ้าจากตู้เสื้อผ้าอย่างประณีตบรรจง แล้วถึงค่อยเตรียมตัวเดินลงไปข้างล่างเพื่อตามหาที่มาของเสียง

ย่างเท้าก้าวลงบันไดทีละขั้น จี้จิ่นโจวก็ชะงักฝีเท้าลงกะทันหัน ลังเลที่จะก้าวลงไปอีกขั้น

หรือว่าท่าทางการตื่นนอนของเขาจะไม่ค่อยถูกต้องนะ

ทำไมถึงเหมือนเห็นภาพที่ไม่ควรเห็นล่ะนี่