บทที่ 85

บทที่ 85

"แล้วปกติพวกคุณนั่งตรงไหนเหรอคะ" เวินหลิวเฮ่อถามด้วยความสงสัยอีก

"ฉันปกตินั่งในห้องอาหาร" กวนอวี๋ชี้ไปทางทิศหนึ่ง "จี้จิ่นโจวตนนั่งตรงนั้น"

เวินหลิวเฮ่อมองตามทิศทางที่เธอชี้ไป บริเวณมุมห้องมีเบาะนุ่มลายการ์ตูนสีสันสดใสชิ้นหนึ่ง ล้อมรอบด้วยรั้วกั้นเป็นวงกลมขนาดพอเหมาะพอดี ซึ่งกว้างพอให้ผู้ใหญ่คนหนึ่งนั่งได้พอดี

"พี่คะ ให้พี่จิ่นโจวของฉันนั่งรังหมาเหรอเนี่ย" เวินหลิวเฮ่อเบิกตากว้าง "แถมยังเอาของเล่นหมามาล้อมรั้วให้อีก แบบนี้ตกดึกพี่จิ่นโจวจะปีนรั้วหนีออกไปวิ่งเล่นข้างนอกไหมเนี่ย"

จี้จิ่นโจวกระตุกมุมปาก "เธอไม่ต้องพยายามเอาพฤติกรรมของหมามาโยงใส่ฉันขนาดนั้นก็ได้มั้ง"

"แต่ฉันว่ามันเหมือนมากเลยนะ หมาเวลาโกรธจะแยกเขี้ยวใส่คน พี่จิ่นโจวก็เป็น หมาเวลาโมโหจะเห่าใส่คน พี่จิ่นโจวก็เป็น หมาเวลาโดนลูบหัวจะส่งเสียงครางฮึ่ม ๆ พี่จิ่นโจวก็เป็นเหมือนกัน" เวินหลิวเฮ่ออธิบายเป็นฉาก ๆ อย่างมีเหตุผล