บทที่ 31

บทที่ 31

ปฏิเสธคำขออันไร้เหตุผลของหนิงเยวียนไปแล้ว กวนอวี๋ก็หันหัวของจี้ปู้จู๋มาหาตัวเอง "ตอนนี้ตาแกแล้ว ขอโทษเด็กเขาซะ"

เจ้าก้อนขี้มูกนี่กลับทำหน้าตาน่าสงสารขึ้นมาซะอย่างนั้น "ถ้าพูดความจริงแล้วยังต้องโดนตำหนิ งั้นชาตินี้ผมจะไม่เป็นเด็กซื่อสัตย์อีกแล้ว"

"งั้นต่อไปนายก็ไม่ต้องซื่อสัตย์แล้วล่ะ" กวนอวี๋พูดอย่างไร้อารมณ์ "ตอนนี้ขอโทษซะ เด็กที่ไหนทำตัวไร้มารยาทแบบนี้กัน"

จี้ปู้จู๋หลุบตาลงทำตัวสงบเสงี่ยมเจียมตัว รูปลักษณ์ภายนอกดูเหมือนเด็กดีเหลือเกิน "ได้ๆ คุณสั่งสอนได้ผิดไปจริงๆ เบบี๋ไม่รู้ว่าตัวเองผิดตรงไหน"

กวนอวี๋นึกว่าตัวเองฟังผิด: ?

ไอ้เด็กเวรนี่บอกว่าสั่งสอนได้ผิดไปจริงๆ สินะ!

ต้องใช่แน่ๆ!

โยนแกนแอปเปิ้ลลงถังขยะ กวนอวี๋หยิบกระดาษทิชชูมาเช็ดมือแล้วเร่งเร้า "จี้ปู้จู๋ รีบขอโทษเร็ว ขอโทษเสร็จฉันจะไปแล้ว"