บทที่ 9

บทที่ 9

เสียงเยาะเย้ยถากถางที่ดังอยู่ทั่วโต๊ะพลันเงียบหายไป กวนอวี๋เงยหน้าขึ้นมอง เห็นทุกคนต่างนั่งตัวตรงเรียบร้อย สายตาพร้อมใจกันจับจ้องไปยังทิศทางหนึ่ง

กวนอวี๋มองตามสายตาของพวกเขาไป บนบันไดทอดยาวคดเคี้ยวปรากฏรองเท้าสามคู่ เจ้าของรองเท้าค่อย ๆ เดินลงมา เป็นชายชราหญิงชราผมขาวคู่หนึ่งกับชายวัยกลางคนอีกคน

จี้จิ่นโจวรู้สึกว่าสมองของกวนอวี๋คงเคยถูกประตูหนีบมา ไม่อย่างนั้นเหตุใดแม้แต่ใบหน้าแม่ของเขายังจำไม่ได้ เขาจึงอดไม่ได้ที่จะกำชับอย่างไม่วางใจ "ผู้ชายคนนั้นคือพ่อผม ส่วนคนที่เขาประคองอยู่คือคุณปู่กับคุณย่า"

"ไม่ใช่" กวนอวี๋แย้งด้วยสีหน้าเคร่งขรึม "พวกเขาไม่ได้เป็นแค่คุณปู่กับคุณย่า แต่ยังเป็นตัวช่วยโกงของฉันด้วย"

จี้จิ่นโจว "..."

ในเนื้อเรื่องต้นฉบับ หากกวนอวี๋ไม่ตายไปเสียก่อน ด้วยอำนาจของเสาหลักทั้งสองนี้ ต่อให้แยกทางกับจี้จิ่นโจว เจ้าของร่างเดิมก็ยังใช้ชีวิตได้อย่างสุขสบาย

หญิงชราส่งยิ้มพลางโบกมือมาทางพวกเขา ทุกครั้งที่ใครคิดว่าตัวเองเป็นคนที่หญิงชราเรียก แล้วรีบโบกมือตอบกลับด้วยความปลาบปลื้มใจ ก็จะได้รับสายตาแสดงความรังเกียจจากหญิงชรากลับไปทุกครั้ง