เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 220 เจ้าโตแล้ว ดังนั้น เจ้าต้องไปเรียนรู้วิธีการเป็นราชา!
วัดจื่อเซียว
"นี่คือ..."
เมื่อครู่ชิงเวยจื่อเพิ่งจะเล่าเรื่องของฮวาหยางตูออกมา แต่สำหรับเจินเหรินแห่งจื่อเซียวที่ไม่เคยพบหน้าค่าตากันมาก่อนผู้นี้
จ้าวจื่อฉงก็ไม่ได้มีความรู้สึกผูกพันอะไรมากนัก
ดังนั้นเมื่อรับรู้ว่าจี้ชิวได้กลายเป็นประมุขของสายธารจื่อเซียวแล้ว สายตาของจ้าวจื่อฉงก็เบนไปมองหญิงสาวที่เอาแต่เงียบ ไม่พูดจา ดูใจลอย
มองดูหิมะที่โปรยปรายอยู่เต็มท้องฟ้า
สายตาของนางแฝงไปด้วยความพินิจพิเคราะห์และระแวดระวัง
เพราะจ้าวจื่อฉงสัมผัสได้ว่า ภายใต้เรือนร่างอันบอบบางของเด็กสาวผมยาวสีน้ำเงินเข้มผู้นี้ ซุกซ่อนพลังอำนาจอันน่าสะพรึงกลัวเพียงใดไว้
หากจะเปรียบเทียบ ก็เหมือนกับสัตว์ร้ายดึกดำบรรพ์ที่กำลังหลับใหล แม้ชั่วคราวจะดูไม่มีพิษมีภัย แต่เมื่อใดที่ตื่นขึ้นมา ภัยพิบัติที่นำมา