เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 166 สายลมดีส่งแรงหนุน ส่งข้าขึ้นสู่เมฆาเขียว!
เสียงของจางโส่วอีเอ่ยออกมา น้ำเสียงเป็นกันเอง ไม่ได้มีความน่าเกรงขามและวางมาดดั่งเจินเหรินแก่นทองคำในจินตนาการ
เมื่อเทียบกับเจ้าสำนักเสินเซียวหลี่ชิวไป๋และประมุขฉวนฝ่าเตี้ยนชุยชิงเหอ เขากลับดูเหมือนชายชราชาวนาธรรมดา ๆ คนหนึ่งมากกว่า
หากไม่ใช่เพราะกลิ่นอายมรรควิธีธรรมชาติที่แผ่ซ่านออกมาอย่างเจือจาง เกรงว่าจี้ชิวคงคิดไม่ถึงเด็ดขาดว่า
บุคคลผู้นี้จะเป็นถึงผู้ทรงพลังแก่นทองคำที่มีชีวิตอยู่มานานเกือบพันปี
"ศิษย์จี้ชิว คารวะเจินเหรินจาง"
เขาทำความเคารพตามวิถีเต๋าอย่างนอบน้อม จากนั้นจี้ชิวก็ไม่กล้าชักช้า ภายใต้การจ้องมองด้วยสายตาอันเฉียบแหลมของจางโส่วอี
เขาก็เล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นอีกครั้ง
เมื่อมองนักพรตหนุ่มในชุดสีม่วงผู้นี้ วิชาสายฟ้าในมือส่องประกายวูบวาบไม่หยุด ภายในแววตาของจางโส่วอีอดไม่ได้ที่จะเผยแววชื่นชมออกมาเล็กน้อย
"แม้จะเป็นเพียงการเพิ่งเริ่มเรียนรู้ แต่เมื่อดูจากการเดินพลังร่ายรำ การเปลี่ยนแปลงของวิชาสายฟ้าที่ก่อตัวจากการทะลวงชีพจรร้อยสาย