กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 165 บรรพจารย์เสินเซียว ชีวิตของเจินเหรินแก่นทองคำ!
บนยอดเขาเสินเซียว ภายในตำหนักเจ้าสำนัก
เมื่อสายตาและจิตเทวะของจางโส่วอีค่อยๆ จางหายไป ส่วนหลี่ชิวไป๋ในเวลานี้กลับมีสายตาที่ซับซ้อน ไม่รู้ว่ากำลังคิดสิ่งใดอยู่
“เมื่อไม่กี่วันก่อนท่านเจินเหรินได้รับบาดเจ็บสาหัส ตอนนี้ยังจะเรียกพบเด็กคนนี้อีก”
“สภาพของท่าน ยังสบายดีอยู่จริงๆ หรือ?”
หลี่ชิวไป๋มีความกังวลอยู่ในใจ แต่หลังจากผ่านไปครู่หนึ่งก็ยังคงส่ายหน้า
“ช่างเถอะๆ ท่านเจินเหรินย่อมมีเหตุผลของท่าน ข้าไม่ควรไปคาดเดาส่งเดชจะดีกว่า”
เมื่อเจ้าสำนักที่มีใบหน้าอ่อนเยาว์ผู้นี้คิดได้เช่นนั้น ก็เบนสายตาไปที่จี้ชิว จากนั้นก็กล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่นว่า:
“จี้ชิว เจ้าตามข้ามาที่เขาด้านหลัง บรรพจารย์ผู้ก่อตั้งสำนักเสินเซียวของเรา จางเจินเหรินผู้คุ้มครองการสืบทอดมาหกร้อยปี ต้องการพบเจ้า”